JÜRİ
                                                                                                                                                      Bütün renkler aynı hızla kirleniyordu,
                                                                                                    Birinciliği beyaza verdiler.
                                                                                                                                                                   Özdemir Asaf

    Küçüklüğümün Kanlıca'sı. Arnavut kaldırım kaplı dar ve dik Mihtabat Yokuşu'nun iki kenarında sıralanmış ve her biri bir komşu teyzenin sıcacık arkadaş annesi olarak yüzümüze  kapısını açtığı müstakil evlerden birinde oturduğumuz, çocukluğumun en mutlu günlerinin geçtiği bir ömür kadar eski günlerden bir gün...

    Henüz okula gitmediğim için akranlarımla oyun oynayarak zaman geçirdiğim buz gibi keskin soğuk bir kış gününün akşamında annemle babaannemin konuşmaları çalınıyor kulağıma: ''Bu gece kar yağar herhalde.'' diyor annem. ''Eee, kızım zamanı artık, bakarsın sabah beyazlar ortalık.'' diyerek yanıtlıyor babaannem. Bu konuşma öylesine meraklandırıyor ki beni, içimde büyük bir sevinç, sabah olacak ve ortalık beyazlayacak. Özlenen bir misafir gibi bekliyorum karın yağmasını. Bu gece nasıl geçecek? Sabahı nasıl edeceğim de bir an önce karın yağmasını göreceğim? Çok geçmeden bastıran uykuya dayanamayıp, dalıveriyorum.

    Sabah gözlerimi açar açmaz dün geceki konuşma geliyor aklıma. Çok erken bir saat olmalı ki evdekiler henüz uykuda. Yataktan fırlayıp, salondaki büyük pencereye koşturuyorum. Pencerenin önüne gelir gelmez, dışarıda gördüğüm manzara karşısında büyülenmiş gözlerle donup kalıyorum: Sanki görünmez bir el, bu pencerenin dışında şimdiye kadar bildiğim her ne varsa üzerini tertemiz, parlak beyaz bir örtüyle kaplamış. Pencerenin önündeki geniş veranda lekesiz bir beyazlığa dönüşmüş. O kadar berrak bir beyazlık ki, sanki bir toz zerresi düşse üzerine, görünecek. Verandaya bitişik bahçedeki çiçeklerin, ağaçların üzeri de bu düşsel beyazlıkla kaplı. Gözlerimi kırpmaya korkuyorum, sanki kırparsam minicik duygu dünyamı hazza boğan bu muhteşem manzara kaybolacak ve herşey eski görünümüne dönecek. Her ayrıntıyı zihnime kazımak istercesine iri iri açılmış gözlerimi yavaş yavaş dolaştırıyorum. Sol tarafımızdan kıvrıla kıvrıla sahile inen yol da artık tanıdığım eski renginde değil. O da bu saf beyazlığa bürünmüş. Uzaktan görünen Boğaz'ın karşı kıyıları bile beyaza eğmiş boynunu.Yudum yudum kaydediyorum zihnime bu sessiz, beyaz tabloyu. El değmemiş bu güzelliği ilk keşfeden sanki benmişim gibi sahiplenip, bu büyülü zaman parçasında hep kalmak istercesine, bozulmasın diyorum içimden, hiç bozulmasın...

    Almanya'ya giden komşu teyzenin yılbaşında oradan göndermiş olduğu Noel kartını hatırlatan, sağımızda uzanan yamaçtaki koruya dalmışken gözlerim sol taraftan bir ses
duyar gibi oluyorum. Yavaş yavaş yaklaşıyor ses. Korkuyorum! Bu tertemiz beyazlığın, bu büyünün bozulmasından çok korkuyorum! Kafamı çeviremiyorum o tarafa. Gittikçe yaklaşan sesin sahibini görmek istemiyorum. Verandanın solundaki merdivenlerden inip, alt kattaki kömürlükten evine odun taşımak için bembeyaz örtü kaplı verandamı boylu boyunca ayak izleriyle lekeleyen üst katta oturan komşu, pencerenin önünden geçip gittikten sonra çevirebiliyorum başımı o tarafa. Büyülü tablomu kirleten o kara ayak izi lekelerine önce şok olmuş gözlerle bir an bakıp sonra haykıra haykıra ağlamaya başlıyorum. Öylesine içten, öylesine derinki ıstırabım o an, boğula boğula ağlıyorum...

   Ağlama sesime uyanan ev halkı üşüşüyor yanıma. Sabahın o erken saatinde, böyle iç paralayıcı ağlayışıma neyin neden olabileceğini kestirememeksizin şaşkın şaşkın bakıyorlar suratıma. İlk koşan annem. ''Ne oldu? Neden ağlıyorsun?'' diye soruyor. Yıllar sonra, her iyi niyetimin istismarında, her gönlümün kırılışında, her kirletilen beyazımda  hatırlayacağım cevabı veriyorum, buz kesmiş minik parmaklarımla göz yaşlarımı silmeye çalışarak;
KARLARIMA BASTILAR!


    
         
                                                           
               

Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmıştır